در میانه پیادهروی، سگ ناگهان کنار چمن توقف میکند و شروع به خوردن علف میکند. اولین فکری که به ذهن بسیاری از سرپرستان میرسد این است: «معدهاش ناراحت است و میخواهد خودش را وادار به استفراغ کند.» این توضیح گاهی میتواند درست باشد، اما پژوهشها نشان میدهند ماجرا همیشه به همین سادگی نیست.
علفخوردن گاهبهگاه در سگهای سالم رفتاری نسبتاً رایج است. مهم این است که مقدار و دفعات آن را همراه با وضعیت عمومی سگ، نوع گیاه و علائم قبل و بعد از خوردن بررسی کنیم.
آیا سگ برای استفراغکردن علف میخورد؟
یک پژوهش درباره گیاهخواری سگها چند بررسی جداگانه انجام داد. در نظرسنجی اینترنتی از سرپرستان ۱۵۷۱ سگ گیاهخوار، ۶۸ درصد گزارش کردند سگشان روزانه یا هفتگی گیاه میخورد و علف رایجترین انتخاب بود. فقط ۹ درصد گفتند سگشان پیش از خوردن گیاه اغلب بیمار به نظر میرسد و ۲۲ درصد استفراغ مکرر پس از آن را گزارش کردند.
این مطالعه بر گزارش سرپرستان تکیه داشت و علت قطعی رفتار را ثابت نمیکند، اما با این باور که همه سگها صرفاً برای استفراغ علف میخورند سازگار نیست. بسیاری از سگها بدون بیماری آشکار و بدون استفراغ بعدی علف میخورند.
پس علت علفخوردن چیست؟
پاسخ علمی هنوز برای همه سگها روشن نیست. چند احتمال مطرح است:
- رفتار جستوجو و کاوش: سگها محیط را با بو و دهان بررسی میکنند و ممکن است بافت یا مزه علف برایشان جالب باشد.
- عادت یا ترجیح شخصی: بعضی سگها فقط گاهی چند ساقه نرم را انتخاب میکنند.
- گرسنگی و زمان روز: یک مطالعه کوچک نشان داد مدت علفخوردن میتواند با سیری و زمان روز ارتباط داشته باشد.
- ناراحتی گوارشی در برخی موارد: تهوع یا بیماری گوارشی میتواند در بعضی سگها با خوردن علف همراه شود، اما توضیح همه موارد نیست.
- فیبر یا رژیم غذایی: گزارشهایی درباره کاهش گیاهخواری پس از اصلاح رژیم وجود دارد، ولی این موضوع ثابت نمیکند هر سگ علفخوار دچار کمبود غذایی است.
اگر سگ غذای کامل و متعادل میخورد، فقط بر اساس علفخوردن نباید مکمل یا فیبر بیشتری به رژیمش اضافه کرد. تغییر رژیم و مصرف مکمل بهتر است پس از ارزیابی دامپزشک انجام شود.
آیا اجازه بدهیم سگ علف بخورد؟
اگر سگ سالم است، گهگاه مقدار کمی از علف شناختهشده و تمیز میخورد و پس از آن علامتی ندارد، معمولاً جای نگرانی فوری نیست. بااینحال، «طبیعیبودن رفتار» به معنی بیخطر بودن هر چمنی نیست.
اجازه ندهید سگ از این موارد بخورد:
- چمنی که ممکن است با علفکش، آفتکش یا کود شیمیایی تیمار شده باشد
- گیاهان ناشناس یا سمی
- علف کپکزده یا نواحی آلوده به مدفوع حیوانات
- علفهای دارای خوشههای خاردار مانند دمروباهی که میتوانند وارد دهان، بینی، گوش یا پوست شوند
- حجم زیادی از ساقههای بلند و سفت که ممکن است باعث تحریک دستگاه گوارش شوند
اگر نمیدانید فضای سبز با چه مادهای سمپاشی شده، امنترین کار جلوگیری از خوردن آن است.
بعد از علفخوردن چه کار کنیم؟
وحشت نکنید؛ ابتدا سگ را زیر نظر بگیرید. زمان، مقدار تقریبی، محل و هر علامت قبل و بعد از خوردن را یادداشت کنید. اگر استفراغ کرد، تعداد دفعات، محتویات و وضعیت عمومی او مهم است.
تنها به این دلیل که سگ پس از علفخوردن استفراغ کرده، نمیتوان نتیجه گرفت علف علت اصلی بوده است. استفراغ علل زیادی دارد؛ از خوردن ماده تحریککننده تا بیماریهای گوارشی و مشکلات سایر اندامها. همچنین خودسرانه داروی انسانی یا داروی ضدتهوع به سگ ندهید.
چه زمانی با دامپزشک تماس بگیریم؟
در این شرایط، علفخوردن را یک رفتار ساده فرض نکنید:
- علفخوردن ناگهانی، شدید، وسواسگونه یا بسیار بیشتر از گذشته
- استفراغ تکراری یا ناتوانی در نگهداشتن آب
- وجود خون در استفراغ یا مدفوع
- بیحالی، ضعف، درد یا نفخ شکم
- اسهال مداوم، کاهش اشتها یا کاهش وزن
- افزایش غیرعادی گرسنگی همراه با لاغرشدن
- خوردن خاک، سنگ، پلاستیک یا اشیای غیرخوراکی در کنار علف
- احتمال تماس با سموم، کودها یا گیاه سمی
- سرفه، عطسه شدید، تکاندادن گوش یا لیسیدن پنجه پس از حضور در علفزارهای خاردار
اگر سگ تلاش مکرر برای استفراغ دارد اما چیزی خارج نمیشود و شکمش متورم است، وضعیت میتواند اورژانسی باشد و نباید منتظر ماند.
آیا میتوان جلوی این رفتار را گرفت؟
اگر دلیل پزشکی رد شده و رفتار فقط هنگام پیادهروی اتفاق میافتد، مدیریت محیط کمککننده است. پیش از خروج، برنامه غذایی منظم داشته باشید؛ مسیرهایی با پوشش گیاهی ناشناس یا سمپاشیشده را کنار بگذارید و فرمانهایی مانند «رها کن» را با تشویق مثبت تمرین کنید.
کشیدن شدید قلاده، تنبیه یا ترساندن سگ راهحل مناسبی نیست. اگر علفخوردن حالت اجباری پیدا کرده، ارزیابی دامپزشکی و در صورت نیاز مشاوره رفتاری بهتر از آزمونوخطای غذایی است.
پرسشهای رایج
آیا علفخوردن یعنی غذای سگ بیکیفیت است؟
نه لزوماً. در سگهایی که غذای کامل و متعادل میخورند نیز این رفتار دیده میشود. کیفیت رژیم باید جداگانه و بر اساس ترکیب غذا، وضعیت بدن و نظر دامپزشک ارزیابی شود.
آیا هر بار استفراغ بعد از علفخوردن خطرناک است؟
یک بار استفراغ در سگی که پس از آن کاملاً طبیعی است با استفراغ تکراری و همراه با بیحالی یکسان نیست. تکرار، شدت و علائم همراه تعیینکنندهاند.
آیا میتوان در خانه سبزه مخصوص سگ پرورش داد؟
ممکن است از گیاه خوراکی و بدون سم استفاده شود، اما این کار درمان علت علفخوردن نیست. نوع بذر و ایمنی آن را بررسی کنید و اجازه ندهید خاک، کود یا ظرف را بخورد.
آیا علف انگل را از بدن سگ خارج میکند؟
شواهد کافی برای استفاده از علف بهعنوان درمان انگل وجود ندارد. برنامه پیشگیری و درمان انگل باید بر اساس نظر دامپزشک باشد.
در بیشتر موارد، چند لقمه علف داستان پیچیدهای پشت خود ندارد. تفاوت اصلی را علائم همراه میسازند: سگی که شاد و سالم است و گهگاه علف میچشد با سگی که بیقرار، بیاشتها یا دچار استفراغ مکرر است، نیاز یکسانی ندارد.
منابع
- پژوهش Characterisation of Plant Eating in Dogs، Applied Animal Behaviour Science، ۲۰۰۸
- الگوی علفخوردن و ارتباط آن با سیری و زمان روز، University of New England
- علتهای احتمالی علفخوردن سگ، VCA Animal Hospitals
- استفراغ در سگ؛ علتها و علائم همراه، Merck Veterinary Manual
- خطر گیاهان سمی برای حیوانات خانگی، UC Davis School of Veterinary Medicine
- خطر خوشههای دمروباهی برای سگ و گربه، UC Davis School of Veterinary Medicine



